Voor Evert bracht de extreme woestijnrace in Marokko niet alleen fysieke uitdagingen met zich mee, maar ook bijzondere momenten vol zand, vermoeidheid, toch-wel-hallucinaties en onverwachte ontmoetingen in de natuur. Het avontuur gaf opnieuw dat unieke gevoel van eenvoud, vrijheid en samen grenzen verleggen in een indrukwekkend landschap. Evert en Peter leerden elkaar kennen in de Sahara bij Marathon des Sables en dit is het verhaal van Evert in een aantal vragen!
Waarom ik koos voor een extreme uitdaging
Ik hou van uitdagingen en probeer elk jaar iets bijzonders te doen. Het begon ooit met de Apeldoornse 4 Daagse, maar al snel groeide dat gevoel van avontuur verder. Via Travelbase liep ik de Dutch Mountain Trail, waar alles goed geregeld was met camping, bagage en veiligheid. We werden telkens warm ontvangen op nieuwe plekken, en mijn broer René liep zelfs twee dagen mee.
Het jaar daarop stond de Mont Blanc Trail op het programma. Daar liep ik door de Alpen, met flinke hoogtemeters, prachtige uitzichten en opnieuw dat gevoel van een eigen “racebubbel”. Je leeft simpel, dicht bij de natuur, en tegelijk ontmoet je steeds dezelfde wandelaars en een fijne groep op de camping.
Toen hoorde ik via René over de woestijnrace, geïnspireerd door de Marathon des Sables. Mijn interesse was direct gewekt. Samen met hem begon ik te trainen en stap voor stap kwamen we in dit avontuur terecht. Eerst deden we de kortere versie aan de Atlantische kust in Marokko, daarna stroomden we door naar The Legend. Het gevoel van samen in een extreem landschap bewegen, maakte dit voor mij iets unieks.
WC-papier, schorpioenen en bizarre momenten
Ik was goed voorbereid met zakdoekjes en natte doekjes, wat achteraf een slimme keuze bleek. Gelukkig hoefde ik niet dagelijks in die bijzondere openlucht “wc-plek” te zitten, maar één keer kwam het toch op een onverwacht moment.
Dan zit je daar in de woestijn, achter een klein heuveltje, en besef je hoe anders alles is. Toch kwam het goed, en dat soort momenten horen nu eenmaal bij zo’n avontuur.
Tijdens de race zag ik geen schorpioenen, maar wel kleine dieren zoals een veldmuisje, een klein slangetje en iets wat leek op een salamander tijdens de nachthike. Juist die kleine ontmoetingen maken de woestijn ineens heel levendig.
Wat ik vooraf niet had verwacht
Echt grote misinschattingen had ik niet. Misschien alleen hoe alomtegenwoordig het losse, droge zand is. Dat zit letterlijk overal: in je schoenen, je spullen en zelfs in je tent. Het lijkt klein, maar het wordt een constante factor waar je mee leert leven.
Hallucinaties in de nacht
Tijdens de lange etappe in de nacht, na bijna 24 uur onderweg te zijn, begon mijn brein soms een eigen verhaal te maken. Ik zag mensen voor ons lopen die leken te dansen door de beweging van hun lampjes en de vermoeidheid in mijn ogen.
Ook had ik momenten dat ik dacht dat er achter een zandheuvel ineens zee zou verschijnen. Net zoals in Nederland in de duinen. Maar hoe ver ik ook liep, die zee kwam maar niet. Dat contrast tussen verwachting en realiteit maakte het juist bijzonder en soms ook grappig achteraf.
Zou ik het nog eens doen?
In principe zou ik deze specifieke race niet nog een keer doen. Ik kies er meestal voor om iets eenmaligs te beleven en dan weer iets nieuws op te zoeken.
Maar de aantrekkingskracht van de Marathon des Sables blijft wel bestaan. Misschien komt er ooit nog een andere variant op mijn pad. Voor nu richt ik me op de Grazy Loops in de Alpen: 24 uur lang rondjes van ongeveer 5 kilometer lopen, met hooguit een uur slaap. Dat soort uitdagingen blijven trekken.
Begrip van familie en omgeving
Mijn omgeving is vooral nieuwsgierig en onder de indruk. Mensen vinden het bijzonder dat je een week lang in de woestijn kunt leven met minimale luxe, weinig eten en toch elke dag flinke afstanden aflegt.
Met foto’s en video’s kan ik goed laten zien hoe het was, en dat helpt om het avontuur echt tastbaar te maken. Het zorgt vooral voor respect en verwondering, en dat maakt het delen van deze ervaring extra mooi.
Afsluiting
Deze woestijnrace heeft mij opnieuw laten ervaren hoe ver je kunt gaan als je simpel leeft, goed samenwerkt en jezelf blijft uitdagen. Het is een herinnering die blijft hangen, juist door de eenvoud en de intensiteit tegelijk.
Meer inspiratie voor wandelaars en duursporters
Nawoord: Kort wandelen of juist extreem ver gaan, beiden is mooi vinden wij. En zoals altijd: iedere uitdaging begint met die eerste stap, dus voor je eerste wandeling vanuit huis, tot zo’n extreme ultra wandel avontuur als Evert liep bij de Dutch Mountain Trail, in de Alpen of bij deze in Marokko bij zo’n extreme ervaring bij de marathon des Sables, alles begint klein.
Lees ook eens waarom wandelen of hardlopen soms dichter bij elkaar ligt dan je denkt.
Ontdek welke wandel-apps handig zijn tijdens lange tochten en avonturen.
Ben je op zoek naar een oplossing om ook thuis actief te blijven? Bekijk dan onze gids met de beste wandelbanden.
Benieuwd hoeveel energie je eigenlijk verbruikt tijdens lange wandelingen? Lees dan meer over calorieverbruik bij wandelen.
En misschien wel het belangrijkste van alles: goede schoenen. In onze gids lees je precies waar je op moet letten bij wandelschoenen.
Misschien ben je ook geïnteresseerd in:
